De verkeerde veroordeeld in de nitraatzaak

De enige zinnige reactie op het vonnis van de Brusselse rechter in het kader van de “nitraatzaak” is toch wel dat de verkeerde veroordeeld is. De eiser in deze rechtszaak (de milieubeweging) behoort immers om in de beklaagdenbank te zitten. Deze rechtszaak gaat om het ontbreken van een passend mestbeleid en we kunnen er nu eenmaal niet omheen dat het de milieubeweging zelf is die hier de invoering van het best wel strenge MAP 7 eigenhandig tegengehouden heeft. De overheid zelf gaat ook niet helemaal vrijuit. De reden dat de landbouwsector tesamen met de milieubeweging aan tafel gaan zijn rond een ontwerp MAP 7 was immers het getalm van de Vlaamse overheid om met een werkbaar Mestactieplan op de proppen te komen, na het debacle met het eigen voorstel voor een nieuw mestactieplan van eind oktober 2022. Bijkomend koren op de molen van de milieubeweging is het algemeen falend afvalwaterbeleid met de 400.000 particuliere lozingspunten van ongezuiverd huishoudelijk afvalwater en de vele riooloverstorten die de algemene waterkwaliteit ook geen deugd doen.

Het was al een vaag teken aan de wand dat in volle MAP7 onderhandeling de milieubeweging de brute confrontatie opzocht door de Vlaamse overheid te dagvaarden voor de Brusselse rechtbank.
Door na een aanvankelijke veroordeling zonder opgelegde schadevergoeding door te gaan met de vraag tot een effectieve schadevergoeding, wist elke belanghebbende hoe laat het was.

De beslissing van de Vlaamse overheid om in het stikstofdecreet toch geen extra VEN-gebied (deel VEN-gebied in agrarisch gebruik) te belasten met een nulbemesting, was eveneens een streep door de wenslijst. Die beslissing betekende immers dat deze gronden naast een natuurkundige waarde ook nog een landbouwkundige waarde behielden. Deze gronden zijn grotendeels weides zonder problemen met waterkwaliteit. Met waterkwaliteit had en heeft dit allang niks meer van doen.

Het geloof in de milieubeweging als betrouwbare partner heeft vandaag meer dan een knauw gekregen. Zelden zijn verenigingen zo zwaar van hun voetstuk gevallen. Voor menig natuurliefhebber is het vandaag dan ook een zwarte dag.

Het Algemeen Boerensyndicaat en de andere landbouworganisaties hebben hun verantwoordelijkheid genomen, zelfs meer dan dat. Het princiepsakkoord MAP 7 is het enige goede duurzame antwoord op het vonnis in deze zaak. De landbouwers gaan in deze zaak vrijuit en hebben zelfs als enige  recht op de schadevergoeding in deze zaak. Het is daar dan ook dat de klappen van zoveel onkunde zullen vallen.

Alle heisa ten spijt mogen we niet vergeten dat de milieubeweging op 7 maart 2023 wel degelijk akkoord gegaan is met het gehele pakket. Dat er achteraf andere belangen zijn gaan spelen, doet daar geen afbreuk aan.
Het ABS rekent dan ook op de ontslagnemend minister van Omgeving en eventueel haar nieuwe collega om snel en onverdroten te werk te gaan. De Vlaamse regering moet woord te houden en handelen. Het bereikte princiepsakkoord moet zo snel mogelijk en zonder extra tralala omgezet worden in een MAP 7 dat op 1 januari 2025, 2 jaar te laat weliswaar, in voege gaat.

28.06.2024
 
Terug